کهکشان آندرومدا
1401/03/20 تحریریه کهکشان

کهکشان آندرومدا

کهکشان / پست ها / فضا و نجوم /

همه چیز درباره کهکشان آندرومدا


کهکشان آندرومدا (Andromeda galaxy) که به اسم مسیه ۳۱ (Messier 31) یا کهکشان زنِ برزنجیر شناخته میشود، نزدیکترین همسایه راه شیری ما، دورترین جرمی در آسمان است که می توانید با چشم غیرمسلح خود ببینید - اما فقط در یک شب صاف از مکانی با آسمان بسیار تاریک. کهکشان آندرومدا یک مارپیچ زیبا است، اما یک واقعیت که ممکن است از آن آگاه نباشیداین است که ما برای چند میلیارد سال در امان هستیم، آندرومدا در مسیر برخورد با کهکشان راه شیری قرار دارد. نزدیکی آندرومدا به زمین - در فاصله تنها 2.5 میلیون سال نوری - آن را به یک هدف مناسب برای مشاهده برای برون یابی در مورد دیگر کهکشان های مارپیچی تبدیل می کند. در سال‌های اخیر، دانشمندان مطالعات دقیقی در مورد سیاه‌چاله‌ها، ستاره‌ها و دیگر اجرام در کهکشان انجام داده‌اند. این شامل یک موزاییک خیره کننده از تصاویر کهکشان آندرومدا است که توسط تلسکوپ فضایی هابل در سال 2015 گرفته شده است.

کهکشان آندرومدا

آندرومدا یک کهکشان مارپیچی مانند کهکشان راه شیری، حاوی برآمدگی متمرکزی از ماده در وسط است که توسط قرصی از گاز، غبار، و ستاره ها و هاله ای عظیم احاطه شده است. اگرچه آندرومدا دارای تقریباً یک تریلیون ستاره تا 250 میلیارد در کهکشان راه شیری است، کهکشان ما در واقع پرجرم تر است، زیرا تصور می شود که حاوی ماده تاریک بیشتری است.

 

تاریخچه رصد اولیه کهکشان آندرومدا

در سال 964، عبدالرحمن الصوفی، ستاره شناس ایرانی، کهکشان را به عنوان یک "ابر کوچک" در "کتاب ستارگان ثابت" خود، اولین گزارش شناخته شده از نزدیکترین همسایه ما، توصیف کرد. هنگامی که چارلز مسیه در سال 1764 آن را M31 نامگذاری کرد، به اشتباه کشف آن چیزی که در آن زمان سحابی نامیده می شد را به ستاره شناس آلمانی، سیمون ماریوس، نسبت داد که اولین رصد تلسکوپی این جسم را ارائه کرد. اولین عکس های آندرومدا در سال 1887 توسط ایزاک رابرتز گرفته شد.

در دهه 1920، کهکشان دور بخشی از مناظره بزرگ بین ستاره شناسان آمریکایی هارلو شپلی و هیبر کورتیس شد. در آن زمان، اخترشناسان فکر می کردند که راه شیری کل جهان را تشکیل می دهد، و تکه های عجیب و غریبی که به نام سحابی ها شناخته می شوند در داخل آنها قرار داشتند. کورتیس نواخترهای مختلفی را در آندرومدا مشاهده کرده بود و در عوض استدلال می کرد که این کهکشان جداگانه است.

بحث تا سال 1925 به پایان نرسید، زمانی که ادوین هابل نوع خاصی از ستاره معروف به متغیر قیفاووس را شناسایی کرد - ستاره ای که ویژگی های آن امکان اندازه گیری دقیق فاصله را فراهم می کند - در آندرومدا. از آنجایی که شپلی قبلاً تشخیص داده بود که کهکشان راه شیری تنها 100000 سال نوری وسعت دارد، محاسبات هابل نشان داد که لکه فازی برای قرار گرفتن در کهکشان راه شیری بسیار دور است. هابل در ادامه از اندازه گیری های خود از جابجایی های داپلر کهکشان ها استفاده کرد تا مشخص کند که جهان در حال انبساط است. فاصله محاسبه شده تا آندرومدا در دهه 1940 دو برابر شد، زمانی که والتر بااد اولین کسی بود که ستارگان منفرد را در ناحیه مرکزی کهکشان مشاهده کرد و دو نوع متفاوت از متغیرهای قیفاووسی را یافت. نقشه های رادیویی آندرومدا در دهه 1950، پس از شناسایی گسیل های رادیویی توسط Hanbury Brown و Cyril Hazard در رصدخانه Jodrell Bank دنبال شد.

 

اکتشافات اخیر درباره کهکشان آندرومدا

درک ما از اندازه کهکشان آندرومدا در سال های اخیر بزرگتر شده است. در سال 2015، مشاهدات تلسکوپ فضایی هابل نشان داد که هاله ای از مواد اطراف آندرومدا، 6 برابر بزرگتر و 1000 برابر بیشتر از آنچه قبلا اندازه گیری شده بود، است. (در آن زمان، اخترشناسان گفتند که راه شیری ممکن است یک هاله نیز داشته باشد - و شاید هاله های دو کهکشان در حال حاضر شروع به ادغام کرده باشند.) این نتیجه از تخمین اندازه تجدید نظر شده در سال 2005 و 2007، بر اساس رصد ستارگان و حرکت ستاره ها است. . در سال 2015، دانشمندان با استفاده از موزاییکی از تصاویر تلسکوپ فضایی هابل، دقیق ترین عکس از آندرومدا را منتشر کردند. این تصویر شامل 7398 نوردهی است که در 411 نقطه از تلسکوپ گرفته شده است. این تصویر بیش از 100 میلیون ستاره در کهکشان و همچنین ساختارهای غبار و سایر ویژگی ها را نشان داد. در آن زمان، دانشمندان گفتند که این تصاویر به برون یابی ساختار کهکشان های مارپیچی که حتی دورتر از زمین هستند کمک می کند و دیدن آنها را با چنین جزئیاتی دشوارتر می کند. فعالیت‌های سیاه‌چاله در آندرومدا نیز مورد بررسی قرار گرفت. در اواخر سال 2017، دانشمندان به طور غیرمنتظره ای دو سیاهچاله کلان پرجرم را پیدا کردند که به دور یکدیگر می چرخیدند. در آن زمان، تیم تحقیقاتی گفت که این سیاه‌چاله‌ها احتمالاً «محکم‌ترین جفت‌شدگان» در بین سیاه‌چاله‌های کلان جرم شناخته شده بودند. رد شدن از آگهی تبلیغات جستجو با استفاده از تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا ناسا، 26 سیاهچاله نامزد در آندرومدا را در سال 2013 به دست آورد، که این بزرگترین شکار چنین نامزدهایی است که تا کنون در کهکشان دیگری به جز کهکشان راه شیری ما کشف شده است. 40 سیاهچاله دیگر در سال 2016 با استفاده از آرایه تلسکوپ طیف‌سنجی هسته‌ای ناسا (NuSTAR) که در رصد پرتو ایکس تخصص دارد، ردیابی شدند. دانشمندان یک تپ اختر احتمالی - ستاره مرده ای که به سرعت می چرخد ​​- را در سال 2017 در آندرومدا ردیابی کردند. منبع اشعه ایکس ابتدا توسط ماهواره سوئیفت ناسا به عنوان شی Swift J0042.6+4112 فهرست بندی شد و سپس با NuSTAR مشخص شد. مشاهدات جدیدتر نشان داد که طیف نور این جسم شبیه به تپ اخترهای کهکشان راه شیری است. سایر اکتشافات متفرقه در آندرومدا شامل ردیابی تولد و مرگ ستاره در طول موج های فروسرخ در سال 2011 است. کشف تابش پرتو گاما در سال 2017 که می‌تواند نشانه‌ای از ماده تاریک باشد، ماده‌ای که تنها از طریق تأثیراتش بر ماده «معمولی» مانند کهکشان‌ها شناخته می‌شود. و رصد حلقه ای از کهکشان های کوتوله در اطراف آندرومدا در سال 2013 - چیزی که می تواند در اطراف کهکشان راه شیری نیز وجود داشته باشد.

منبع : space


1721
https://Gelxy.com/u/48
پست های مرتبط

سیاره زهره چیست؟ همه چیز درباره سیاره ناهید
سیاره زهره

سیاره زهره چیست؟ همه چیز درباره سیاره ناهید

سیاره زمین چیست؟ همه چیز درباره سیاره زمین
سیاره زمین

سیاره زمین چیست؟ همه چیز درباره سیاره زمین

آلفا قنطورس چیست؟ همه‌چیز درباره سامانه ستاره‌ای آلفا قنطورس
سامانه ستاره‌ای آلفا قنطورس

آلفا قنطورس چیست؟ همه‌چیز درباره سامانه ستاره‌ای آلفا قنطورس

دنباله‌دار چیست؟ دنباله‌دار ها چگونه تشکیل میشوند؟
دنباله‌دار ها

دنباله‌دار چیست؟ دنباله‌دار ها چگونه تشکیل میشوند؟

تگ ها

کهکشان ها
تشکیل کهکشان ها
کهکشان آندرومدا
نظرات

ثبت نظر بصورت میهمان